Mijn interesse in techniek ontstond al op jonge leeftijd, mede geïnspireerd door mijn vader, die in internationale functies bij Shell werkte. De vraag hoe dingen werkelijk in elkaar zitten bracht mij naar de studie natuurkunde aan de Technische Universiteit Delft. Daar raakte ik gefascineerd door fundamentele vragen: hoe is de werkelijkheid opgebouwd, en waarom bestaat er überhaupt iets? Hoewel de studie zich in de praktijk vooral richtte op het beschrijven van verschijnselen, bleven deze onderliggende vragen mij bezighouden.
Na mijn studie begon mijn loopbaan bij Shell, een internationaal opererend ingenieursbedrijf. Al snel groeide mijn belangstelling voor de maatschappelijke kant van technologie en energievoorziening. In die periode, waarin onder andere de Club van Rome veel aandacht kreeg, maakte ik de overstap naar het Ministerie van Economische Zaken. Daar was ik betrokken bij onder meer de Brede Maatschappelijke Discussie over Kernenergie onder leiding van oud-minister De Brauw — een bijzonder project waarin complexe technologie en maatschappelijke besluitvorming samenkwamen. Later werkte ik bij de Directie Technologiebeleid aan innovatievraagstukken.
De opkomst van informatietechnologie bracht een nieuwe wending in mijn carrière. Ik maakte de overstap naar de IT-sector en werkte als consultant bij Bull Nederland en vervolgens in diverse directiefuncties bij RAET, waar ik betrokken was bij oplossingen voor onder meer gemeenten, provincies en de gezondheidszorg. In deze periode kreeg ik inzicht in zowel hardware- als softwareontwikkeling en de groeiende rol van IT in organisaties en samenleving.
Een bijzonder hoofdstuk vormde mijn rol als directeur van het Millennium Platform, onder leiding van Jan Timmer. In aanloop naar het jaar 2000 werd gewerkt aan de voorbereiding van Nederland op de millenniumproblematiek — een grootschalig project waarin overheid, bedrijfsleven en internationale samenwerking samenkwamen. Het project liet zien hoe technologische risico’s maatschappelijke impact kunnen hebben, en hoe belangrijk het is om dergelijke ontwikkelingen tijdig te begrijpen en te organiseren.
Na deze periode vervulde ik met veel plezier de functie van Chief Information Officer bij Hagemeijer en Océ. De CIO-rol bood de mogelijkheid technologie strategisch in te zetten om organisaties te verbeteren en te vernieuwen. Vanuit deze rol was ik medeoprichter en vijf jaar voorzitter van het CIO-Platform Nederland. Daarnaast was ik bestuurslid en later de eerste Secretaris-Generaal van de European CIO Association (EuroCIO), waar werd gewerkt aan samenwerking tussen CIO’s en aan de relatie met Europese beleidsvorming op het gebied van IT.
Gedurende mijn loopbaan heb ik mij intensief beziggehouden met de invloed van digitalisering op organisaties en samenleving. In boeken en columns heb ik beschreven hoe digitale technologie leidt tot nieuwe vormen van organisatie, waarin vaste structuren plaatsmaken voor meer dynamische, mondiale en “vloeibare” processen. Daarbij stond steeds de vraag centraal hoe technologie de manier waarop wij werken, organiseren en denken verandert.
In de afgelopen jaren heb ik de fundamentele vragen uit mijn studietijd opnieuw opgepakt. Naast mijn werk op het gebied van digitalisering werk ik aan een conceptuele verkenning van de fundamenten van de werkelijkheid. In deze verkenning probeer ik een brug te slaan tussen moderne natuurkunde en een meer basale, ontologische vraag: onder welke voorwaarden kan een fysische werkelijkheid überhaupt bestaan?
Mijn huidige werk beweegt zich daarmee op het snijvlak van technologie, samenleving en fundamentele fysica — gedreven door één centrale vraag die mij al sinds mijn studietijd bezighoudt: waarom is er iets, en niet niets?